«بسم الله الرحمن الرحیم»، بنام خدایی که رحمانیت را در خطبه ها و رحیمیت را بر سر سفره های احسانت تجلی بخشید.

 «انا اعطیناک الکوثر» همانا تو افتاده ای تک و تنها و چهل مرد و طنابی بر گردن شوهر.

 «فصل لربک وانحر»، نماز بی سجده ات در کوچه، و قربانی ات پشت در، جملگی از تو قبول شد. تو سربلند راه ولایتی، اما نه آنقدر که پسرت، سر بلند خاهد شد.

 «ان شانئک هوالابتر»، اما مبادا نسل آدم را ابتر کنی. مبادا بغض مسجد را بشکنی. مبادا قرار دل ماه را برهم زنی. آب در دلت تکان نخورد، مادر آب! مبادا زمین را خاک بر سر کنی.

                شهروند خوب شهر خوب یا شهر خوب شهروند خوب ؟

محصول شهر

 پرسیدم هر کارخانه‌ای محصولی دارد محصول یک شهر چیست ؟

گفت: انسان

پرسیدم: مشتری کیست ؟

گفت: شهر، کشور و در نهایت جهان .

گفتم: چگونه می توانیم که انسانی کامل تربیت کنیم ؟

گفت: همه احساس مسئولیت کنیم چون به نوعی همه در تربیت یک انسان سهیم هستند. و چیزی بنام فرزند من و فرزند تو وجود ندارد. فرزندان کشور من، فرزندان همه ی ما هستند، فرزندان شهر من، فرزندان همه‌ی ما هستند.

  بیکاران

 پرسیدم : هزینه زندگی بیکاران را چه کسانی پرداخت می‌کنند ؟

گفت : شاغلان.

پرسیدم : چگونه بیکاری را از بین ببریم ؟

گفت : با احساس مسئولیت جمعی .

پرسیدم : بیکاران چه خطری برای شهر دارند؟

گفت : هر خطری !

 خطرناک ترین وضعیت

 گفت: خطرناک‌ترین وضعیت برای یک شهر چیست؟

گفتم:زلزله.

گفت: نه .

گفتم: بیماری وبا.

گفت: نه .

گفتم: خطر سیل.

گفت: نه .

گفتم: راه‌بندان .

گفت: نه .

گفتم: شیوع اعتیاد .

گفت: نه .

گفتم: وجود افراد جنایتکار .

گفت: نه .

گفتم: جواب سؤال را نمی‌دانم .
گفت: خطرناک‌ترین وضعیت برای شهر، وجود شهروندان بی‌تفاوت است. آن ها خانه‌هایی می‌سازند که در مقابل زلزله استحکام ندارد، چنان بدون بهداشت زندگی می‌کنند که در مقابل بیماری ها امان ندارند، در مسیری تفریح می‌کنند که برای فرار از سیل زمان ندارند و چنان به آموزش وتربیت فرزندانشان بی‌اهمیت می‌شوند که از انواع ناهنجاری های اجتماعی از جمله اعتیاد و جنایت و دزدی امان ندارند .